De laatste dag van 2022

En dan ineens is het de laatste dag van 2022.

Een dag waarop je onbewust toch altijd terugblikt op wat is geweest.

Ook dit jaar was weer veelbewogen op allerlei gebied.

Veel om dankbaar voor te zijn en uiteraard ook gebeurtenissen die ik liever had overgeslagen.

Het hoort er allemaal bij en het mag er zijn.

 

Liefde mogen ontvangen en geven is een geweldig iets dat tussen levende wezens gevoeld mag worden.

Zie hier onze lieve Beer en Teun die in februari elkaar voor het eerst ontmoetten.

Ze hebben tijd nodig gehad om aan elkaar te wennen maar het is alle tijd waard geweest.

Wat een bijzondere hond hebben we aan Teun!

Vertrouwen op dat het goed met hem komt heb ik altijd gehad. 

Dat het lang kon duren wist ik ook.

En om dan nu, na 10 maand met deze kanjer, te kunnen zeggen dat hij het zo fantastisch doet is zo fijn!

 

Het was ook het jaar waarin er meer vrije tijd kwam. 

Genieten van af en toe samen een dagje uit.

Zo werd onder andere kasteel de Haar bezocht.

En met heel veel gemengde gevoelens werd de Jane Austen quilt weer thuis gebracht.

Thuis is daar in Drenthe waar in 2013 de eerste steekjes werden gezet aan deze prachtige coverlet.

Lapjes waren uitgewisseld en het middenstuk met de grote wybers werd een prachtig geheel.

De kleine wybertjes vonden deels hun weg maar het mocht niet zo zijn dat deze allemaal hun plek vonden doordat Mienke ze eraan zette.

De lapjes vonden hun weg naar mij en hebben hier een tijd in huis gelegen zonder dat ik ze aanraakte maar gaandeweg gingen ze door mijn handen en kwamen ook de resterende kleine wybertjes eraan.

Veel gedachten, tranen en mooie herinneringen brachten ze met zich mee.

 

Ik neem ze mee, de mooie herinneringen, de verdrietige gebeurtenissen en al wat er verder was.

Ik heb ze mogen delen met wie mij lief zijn en dat is een groot goed.

Bij deze wens ik iedereen in 2023 voldoende liefde om er een mooi jaar van te maken!

 

Bevrijdingsquilt

 

 Op 5 mei 2020 zou de lancering van mijn “bevrijdingsquilt” zijn.

Ruim een jaar daarvoor begon ik met ontwerpen, stoffen uitzoeken, plannen maken voor de bekendmaking en alles daaromheen om op 5 mei 2020 met een mooie presentatie de viering van 75 jaar vrijheid te herdenken.

Het ontwerpen van de quilt ging stap voor stap. Soms bleek een plan niet dat wat ik voor ogen had, en werd het hier en daar bijgesteld. Maar al doende en dichter bij het resultaat komende was ik uiteindelijk blij met hoe het er uitzag.

 Echter werd ik me tijdens het proces steeds meer bewust van het feit dat we weliswaar in een vrij land wonen maar dat er helaas veel mensen zijn die dit niet altijd zo ervaren. 

Groepen mensen voelen zich gediscrimineerd, eenlingen worden buitengesloten. 

Wat is vrijheid? Een land vrij van oorlog? Een land waarin een ieder mag en kan zijn wie hij of zij zelf wil? 

Voor mij was dit een punt waarop het maken van de quilt stagneerde.

2020 diende zich aan en de quilt kwam stukje bij beetje tot eindresultaat. Nu konden de volgende stappen gezet worden: presentatie, doorquilten, pakketten maken en uitgeven. 

 

De presentatie zou op 5 mei 2020 plaats vinden. 

 Samen met een lieve zwager zou ik, net als in 2018 tijdens de viering van 350 jaar Achterhoek, een mooie dag gaan verzorgen op ons erf.   

Op 16 januari 2020 overviel onze familie echter het verdriet van zijn plotselinge overlijden.

De presentatie zou ik uiteraard ook alleen kunnen doen. Schouders eronder en toe werken naar 5 mei.

 

Op 4 mei 2020 hing de vlag halfstok, op 5 mei 2020 in top.

Zo ging de viering van 75 jaar vrijheid voorbij.

 

 

Op 3 maart 2020 was ik bij de geboorte van ons eerste kleinkind: een allerliefst, prachtig meisje.

 Ook haar initialen en geboorte jaar werden verwerkt in de quilt. 

Wat genoten we van dit mooie mensje maar corona zette alles op zijn kop………..geen bezoekjes meer en beperking van veel vrijheden voor veel mensen.

 Vandaag wordt ze een jaar. Een goede alternatieve datum om dan eindelijk de quilt te laten zien.

De quilt van oorlog, vrede, vrijheid en familie. 

Vier generaties vertegenwoordigd in een quilt. Klaar om te laten zien op de dag dat onze lieve Elena een jaar wordt!

 

De pakketten hebben we inmiddels in de webwinkel staan.

22 september 1925

 Op 5 mei 2020 zou de lancering van mijn “bevrijdingsquilt” zijn.

Ruim een jaar daarvoor begon ik met ontwerpen, stoffen uitzoeken, plannen maken voor de bekendmaking en alles daaromheen om op 5 mei 2020 met een mooie presentatie de viering van 75 jaar vrijheid te herdenken.

 Het ontwerpen van de quilt ging stap voor stap. Soms bleek een plan niet dat wat ik voor ogen had, en werd het hier en daar bijgesteld. Maar al doende en dichter bij het resultaat komende was ik uiteindelijk blij met hoe het er uitzag. 

 Echter werd ik me tijdens het proces steeds meer bewust van het feit dat we weliswaar in een vrij land wonen maar dat er helaas veel mensen zijn die dit niet altijd zo ervaren. Groepen mensen voelen zich gediscrimineerd, eenlingen worden buitengesloten. Wat is vrijheid? Een land vrij van oorlog? Een land waarin een ieder mag en kan zijn wie hij of zij zelf wil? Voor mij was dit een punt waarop het maken van de quilt stagneerde.

2020 diende zich aan en de quilt kwam stukje bij beetje tot eindresultaat. Nu konden de volgende stappen gezet worden: presentatie, doorquilten, pakketten maken en uitgeven.

De presentatie zou op 5 mei plaats moeten vinden.  Samen met een lieve zwager zou ik, net als in 2018 tijdens de viering van 350 jaar Achterhoek, een mooie dag gaan verzorgen op ons erf.  Op 16 januari overviel onze familie echter het verdriet van zijn plotselinge overlijden.

De presentatie zou ik uiteraard ook alleen kunnen doen. Schouders eronder en toe werken naar 5 mei.

 

Op 3 maart was ik bij de geboorte van mijn eerste kleinkind: een allerliefst, prachtig meisje. Ook haar initialen en geboorte jaar werden verwerkt in de quilt. Wat genoten we van dit mooie mensje maar corona zette alles op zijn kop………..geen bezoekjes meer en beperking van veel vrijheden voor veel mensen.

Op 4 mei hing de vlag halfstok, op 5 mei in top.

Zo ging de viering van 75 jaar vrijheid voorbij.

Maar dan? Wat doe je dan?

De top hangt op een rekje in de woonkamer,  de vulling staat er naast, de stof voor de achterkant ligt klaar…….

Met het verhaal van mijn familie in mijn achterhoofd, het verhaal dat verteld wordt in de quilt, bedacht ik dat 22 september 2020 een mooie dag zou zijn om alsnog met het verhaal naar buiten te komen. De dag dat mijn vader 95 jaar zou zijn geworden.

 Inmiddels zijn ook de pakketten gemaakt en is het patroon grotendeels uitgewerkt. Het persoonlijke verhaal wordt nog toegevoegd en dan is het klaar.......

Binnenkort is het te vinden in onze webwinkel en atelier.

 

 

Dromen over logeerpartijtjes

Een mandje met lieve stofjes.

Stofjes die samen mooie sterren gaan vormen.

En al die sterren bij elkaar worden een quilt.

Een zachte warme deken.

Voor als ze komt logeren en onder de quilt wil slapen.

Misschien gaan we dan eerst samen sterren tellen

of bouwen we een tent met een sterrendak.....

En zo droomt deze oma over logeerpartijtjes van haar kleinkind.

Vandaag is ze precies drie maand oud 💗

Hoe het gaat

 Hoe gaat het nu eigenlijk met de bevrijdingsquilt?

De quilt die ik ontwerp en maak ter gelegenheid van 75 jaar vrede.

Nou, ik had er om diverse redenen nogal moeite mee.

Maar heb gestaag doorgewerkt.

De presentatie ervan zal niet gaan zoals ik had gedacht, zoals zoveel dingen in het leven anders lopen dan je soms had gehoopt.

Maar schouders eronder en doorgaan.

Dat is iets wat ik heb geleerd uit de verhalen van mijn familie.

Deels verteld, deels opgetekend door mijn vader.

De top is inmiddels bijna klaar, nog een paar applicaties en dat is het dan.

Mijn verhaal, een stuk familiegeschiedenis, ga ik nog schrijven.

Een proces dat moeizamer is dan het maken van de quilt.

Een dezer dagen krijgt het een plekje in de etalage.

Mijn manier om te herdenken.

Bevrijdingsquilt

"Als eerbetoon aan mijn lieve ouders, Han Leerink en Willy Houwers, wil ik graag een bevrijdingsquilt ontwerpen en maken. Een bijzonder project, waarin ik het verhaal van mijn familie een plekje geef." 

Joke Leerink

Bovenstaande tekst stond in Jookies' programmaboekje van het seizoen 2019/2020.

Het boekje kwam in juni 2019 uit en ik krijg daarom de laatste tijd steeds vaker de vraag hoe het met de bevrijdingsquilt gaat.

Geheel terecht natuurlijk want inmiddels zijn we bijna acht maand verder.

 Mijn Featherweight heeft al heel wat meters gemaakt en de quilt schiet al aardig op.

 Inspiratie heb ik voldoende, het maken van de quilt is fijn om te doen.

Wat ik echter nogal heb onderschat is het schrijven erover.

De verhalen van mijn vader, die een boek met vertelsels voor mij en mijn zussen schreef, raken me meer dan ik had verwacht. 

Sommige verhalen kende ik, die vertelde hij toen hij nog leefde.

Er zijn er echter ook die ik nu pas lees.

Of misschien heeft hij ze ooit verteld maar ben ik ze vergeten.

De quilt zal het verhaal gaan vertellen over vriendschap, vertrouwen, hoop en liefde.

De kleuren en de gekozen blokken zullen hier symbool voor staan.

Inmiddels ben ik aan de laatste rand begonnen en zal er nog een en ander geborduurd worden.

Het streven is om de top op 31 maart af te hebben.

De datum waarop Varsseveld, de geboorte- en in 1945 de woonplaats van mijn beide ouders, werd bevrijd.

Cadeautje voor?

Toen ik de schattige stoffen "French Armoire" van  L'Atelier Perdu zag wist ik al een tijdje dat mijn lieve middelste zwanger was.

Van deze stoffen zou ik graag iets maken voor ons eerste kleinkind dat in februari 2020 wordt verwacht.

Hoe mooi en bijzonder, welkom en geliefd zal het zijn.

Gisteren vierden we met ons gezin vast een klein beetje kerst.

 Want met onregelmatig werk moet je soms wat schuiven en aanpassen als je samen wilt zijn.

Voor iedereen was er een klein cadeautje en voor kw♡rtje maakte ik een haasje.

De oortjes voerde ik met een van de stoffen.

Ze staan inmiddels ook in de webwinkel.

 

Genieten in Engeland

Met lieve jongste een paar dagen naar Engeland geweest.

Aanleiding voor ons reisje was een quilttentoonstelling.

We genoten van prachtige quilts,

zagen heel veel lammetjes,

 maakten korte

 maar ook heel erg lange wandelingen.

Voor mij was het hoogtepunt een bezoek aan "Hill Top".

 Wat een heerlijke sfeer in dit huis waar Beatrix Potter veel tijd doorbracht.

 Van deze sampler heb ik jaren geleden het patroon gekocht.

Toch maar eens gaan maken!

Als je in het "Lake District" bent voel je waarom dit voor Beatrix zo'n bijzondere plek was.

 Uiteraard genoten we ook van typisch Engelse lekkernijen.

"Jane" was ook mee.

Heb nog heel wat steekjes gezet.

Dankjewel lief kind voor de mooie herinneringen die we samen hebben gemaakt!

Bovenop de "Needse Berg"

Deze foto maakte ik op 31 maart van dit jaar.

Zomaar, omdat ik de bloemen zo mooi vond.

Ze staan op een bijzonder plekje bovenop de "Needse Berg".

Daar waar ook het "Monument 1940-1945" staat.

 

Vanavond zal ook hier weer de herdenking plaats vinden.

Samen met mijn zusjes zal ik er heen gaan.

Om stil te staan bij onze vrijheid die niet zo vanzelfsprekend is als we soms denken.

Dit jaar zonder onze lieve vader maar met hem in onze gedachten.

Denkend aan de vele verhalen die hij ons vertelde over 1940-1945 en aan de tijd die hij in Indië doorbracht.

Bee voor drie

Vorige week kwam een lief vriendinnetje langs.

Er waren geen workshops en er was geen cursus dus de hele tafel was voor ons.

En omdat het zo rustig was maar vooral omdat het zo gezellig was schoof lieve jongste ook aan.

Na een lange tijd kwamen haar lapjes weer uit de tas.

Even nadenken hoe ze dit bloempje gaat maken:
zo dus!

Het wordt zo mooi!

En dit?
Dit wordt de achterkant!?!?!!

"Mooi, heel mooi", zeiden we, "maar zo jammer aan de achterkant..."

Wie weet worden het twee quilts........

Om blij van te worden

Al een poosje geleden kleurige tulpen gekregen van een lieverd.

Daar wordt je toch een vanzelf blij van?

Zo kijk ik vanuit de keukentafel de woonkamer in en fleurt deze mooie bos alles een beetje op.